กรอบของชีวิตไม่เคยมีใครออกได้ หากไม่ศรัทธาในตนเองมากพอ

เราโกรธตัวเองเหลือเกินเราคิดว่าตัวเองต้องเป็นยอดมนุษย์ตั้งแต่เริ่มต้น ความสงบผ่องแผ้วไม่ได้เกิดขึ้นมาอย่างเต็มรูปแบบแต่มันต้องผ่านการฝึกฝนด้วยการสวดภาวนาและทำสมาธิ

ความอ่อนโยนและความเมตตาจึงจะเติบโตขึ้น

นั่นก็คือความอดทนและรู้จักยอมรับในขอบเขตที่สมเหตุสมผลเป็นการยอมรับสถานการณ์ทั้งหลายอย่างที่มันเป็นเพราะหากเกิดสถานการณ์ที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้มันก็ไม่มีประโยชน์ที่จะเอาหัวโขกกำแพง ที่ดีแต่ทำให้เจ็บหัวเปล่าๆนี่แหละคือ

หุบธารแห่งการเติบโตและพัฒนาการ

ชีวิตคือหุบธารหรือหุบเขาแห่งหยาดน้ำตาที่ซึ่งเราจะเป็นอิสระจากมันได้ก็ต่อเมื่อเราเข้าสู่สรวงสวรรค์
๛คุรุจิตวิญญาณครูปุ๊ยแม่ครูน้อย๛

ครูผู้เชื่อมโยงสนามพลังงานเข้าสู่
มิติที่ห้าได้จริงมากกว่า 160 ชีวิต
ครูสอนให้ผู้คนรู้วิธีที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ในจิตใจและเข้าถึงจิตวิญญาณ

No Comments

Give a Reply