นางริษยากับนายโลภ

ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งมี ชาย หญิง ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านกัน คนหนึ่งนั้นเป็นผู้ชายนามว่า “นายโลภ”
ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นหญิงนามว่า “นางอิจฉาริษยา”
วันหนึ่งทั้งสองได้ออกเดินทางไปหาเทพเจ้าในป่าลึกเพื่อขอพรวิเศษ
ที่จะดลบันดาลให้ชีวิตเขาทั้งสองได้พบเจอแต่ความสุข
แต่เส้นทางนี้เป็นป่าลึกลับที่มีเส้นทางซับซ้อน มีเพียงนายโลภเท่านั้นที่ชำนาญเส้นทางนี้
3 วันผ่านไป นายโลภก็พานางริษยามาถึงใจกลางป่าที่มีเทพเจ้าอาศัยอยู่
ทันทีที่ไปถึงเทพเจ้าก็ล่วงรู้ได้ถึงนิสัยของคนทั้งสองคนนี้และต้องการสั่งสอนให้รู้สำนึก
จึงกล่าวกับคนทั้งสองคนไปว่า
“ข้าจะดลบันดาลพรวิเศษให้กับผู้ที่ขอพรเป็นคนแรก และอีกคนหนึ่งจะได้รับผลของพรวิเศษนั้นเป็นสองเท่า”
เมื่อชายทั้งสองคนได้ฟังดังนั้น นายโลภจึงเปิดโอกาสให้นางที่ริษยาได้ขอพรก่อน
เพราะตนหวังจะได้ผลประโยชน์ที่มากกว่า ส่วนนางริษยาเองก็กลัวว่านายโลภจะได้พรที่ดีกว่าตน
จึงได้ขอพรต่อเทพเจ้าว่า “ขอให้ตัวข้าตาบอดข้างหนึ่งด้วยเทอญ”
ทันใดนั้นเองนายโลภก็ได้รับผลของพรนั้นเป็นสองเท่า คือเขาต้องตาบอดทั้งสองข้าง
นางริษยายินดีจะเสียตาหนึ่งข้างดีกว่าเห็นนายโลภได้ดีกว่าตน
แต่นางลืมไปแล้วมีเพียงนายโลภเท่านั้นที่รู้เส้นทาง
และสุดท้ายทั้งสองคนก็ติดอยู่ในป่านี้ไปตลอดกาล

No Comments

Give a Reply