หนทางสู่ความเบิกบานคือการเชื่อมโยงสัมพันธ์กัน ส่วนหนทางสู่ความโศกเศร้าคือการแบ่งแยก

เมื่อเรามองผู้อื่นโดยแยกจากตัวเราพวกเขาเหล่านั้นก็จะเป็นสิ่งคุกคามเมื่อเรามองผู้อื่นเป็นส่วนหนึ่งของเราที่มีความเกี่ยวพันและพึ่งพากันก็จะไม่มีความท้าทายใดที่เราไม่สามารถเผชิญหน้าอย่างกล้าหาญไปพร้อมๆกันได้

เมื่อข้าพเจ้าไปพบกับใครก็แล้วแต่ข้าพเจ้าจะพยายามเชื่อมโยงกับคนๆนั้นในระดับของความเป็นมนุษย์การมองเช่นนี้ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกเขาก็เหมือนกับข้าพเจ้าที่ต่างก็อยากจะค้นพบความสุขอยากให้ปัญญาและอุปสรรคในชีวิตน้อยลงกว่านี้ไม่ว่าข้าพเจ้ากำลังพูดอยู่กับใครสักคนหรือแสดงคำสอนอะไรจากคนกลุ่มใหญ่สิ่งสำคัญอันดับแรกคือข้าพเจ้าจะมองตัวเองเป็นเพียงมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่งเมื่อทำแบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องมีอารัมภบทอะไรเลย

แต่ในทางกลับกันถ้าข้าพเจ้าเชื่อมโยงกับผู้คนด้วยมุมมองที่ว่าตัวข้าพเจ้าเป็นใครสักคนที่ไม่เหมือนคนอื่นเป็นครูบาอาจารย์เป็นผู้รู้หรืออะไรก็แล้วแต่ข้าพเจ้าก็จะสร้างกำแพงที่แยกตัวออกจากคนอื่นแล้วถ้าข้าพเจ้าจะติดต่อสัมพันธ์กับคนอื่นโดยคิดว่าตัวข้าพเจ้าคือครูผู้มีความรู้ ก็เท่ากับข้าพเจ้าสร้างพื้นฐานของการแบ่งแยกและความโดดเดี่ยวให้ตัวเองไม่ว่าอย่างไรตัวข้าพเจ้าก็มีคนเดียวในโลกอยู่แล้ว

ในทางตรงกันข้ามถ้าข้าพเจ้ามองตัวเองในฐานะมนุษย์เป็นสำคัญข้าพเจ้าก็จะมีคนกว่า 7 พันล้านคนที่ข้าพเจ้ารู้สึกเชื่อมโยงกับพวกเขาได้อย่างลึกซึ้งและนี่ก็เป็นเรื่องแสนวิเศษไม่ใช่หรือแล้วมีอะไรจะต้องกลัวหรือวิตกในเมื่อมีคนอีกตั้ง 7 พันล้านคนอยู่กับเรา
ทะไลลามะสอนไว้

 

ถ่ายทอดโดย
๛ครูปุ๊ยแม่ครูน้อย๛
ครูผู้เชื่อมโยงสนามพลังงานเข้าสู่
มิติที่ห้าได้จริง มากกว่า 160 ชีวิต
(ห้องเรียนเข้าสู่ปีที่ 3)
ครูสอนให้ผู้คนรู้วิธีที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ในจิตใจและเข้าถึงจิตวิญญาณ
#ครูผู้เชื่อมโยงสนามพลังงานเข้าสู่มิติที่ 5
#ครูผู้ถ่ายทอดมิติทางจิตและวิญญาณศาสตร์
มากกว่า 160 ชีวิต (ปัจจุบันรุ่นที่ 32)
เชื่อมต่อมิติทำได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตของท่าน

No Comments

Give a Reply